CLAIR-OBSCUR                                                                                  terug

 

 

 

In ‘Clair-obscuur’ gaat het over kijken als lezen, en over toeval. De performance gaat als volgt: een Afrikaanse vrouw geeft op een receptie een handmassage, ondertussen zoeken haar ogen naar letters in de handpalm. De deelnemer kan bij een aldus ontwaarde letter een woord kiezen, zo k kan staan voor kunst, kracht, konijn, kanon, katoen, kooi, kolf, t voor toeval, tand, tijd, toekomst, teloorgang, tafel, teken, v voor val, vlug, vrouw, verkeerd, vals, verleidelijk, vol, vinger, veer enz. Het is de deelnemer die de associatie tussen letter en woord maakt. Op het einde van de massage die een 15tal minuten duurt, heeft een deelnemer een aantal zelfgekozen woorden, op basis van de door de masseuse ontdekte letters. Dit is de aanzet, waarmee de deelnemer doet wat hij of zij wil. Of hij of zij er iets achter zoekt, hangt af van de deelnemer, of die woorden verbonden worden tot een verhaal, eveneens. Bijna altijd hebben mensen de neiging om er ‘ iets’ mee te doen, parallellen met gebeurtenissen zoeken, voortekens zien. Bij het tot stand komen van de letters en de woorden is er een verbinding met wat er in de fysionomie van de hand te zien is, de lijnen, heuvels en vormen in de handpalm vormen een landschap waarin de masseuse letters ontdekt. Maar ook haar humeur en geduld spelen een rol. Er ontstaat vaak een gesprek: de massage, de vertrouwelijkheid die dit meestal meebrengt brengt een gesprek op gang. Het blijkt dat het geloof in tekens sterk is. De mogelijkheid om iets wat lukraak gevonden werd, te interpreteren is ook bij mensen van wie je het niet verwacht, heel sterk. Met andere woorden, het toeval is belangrijk als gids. De verwijzing naar het onbewuste, via de associatie tussen letters en woorden, speelt hier een rol. Het toeval wordt gecombineerd met een vrije associatie techniek, waardoor ook een andere invalshoek, die van de dieptepsychologie aan bod komt. Zo krijgt het spel, de parodie zo men wil  een onverwachte vorm van geloofwaardigheid. Het gegeven dat een ander iets ontdekt in jou gaat hier samen met eigen keuzes en associaties.  Zo kan het verlangen om een blik in de toekomst te werpen, vrijuit spelen.

terug