terug

 

 

 

 

Beelden en andere informatie (zo gebruikte ik bv. de wind die door een flatgebouw speelde met een fotoreeks) samenbrengen geven me de mogelijkheid om met contrasterende informatie te werken, waardoor een betekenis zichzelf gedeeltelijk kan oplossen. Op die manier lever ik aan de kijker het materiaal om een werk te laten ontstaan. Om dit proces goed te laten functioneren werk ik graag met een terugkerende structuur. Zo is er in het jaarboek ‘oogwenken' een vorm die ieder jaar herhaald wordt. In de gebarencataloog maakt eenzelfde model binnen een vast stramien gebaren. Sommige gebaren zijn herkenbaar, andere niet. Dat beeldspel geeft opties aan de kijker, het is in de intimiteit van het kijken dat het werk ontstaat.

Als het over vrij zijn van betekenis gaat nemen verteringsprocessen, onder meer aanwezig in stillevens, hun plaats in. Wat nog even oplicht voor het vergaat en ontbindt, is een vorm van vrij zijn van nut, van functie en van betekenis. In die tussenperiode ontstaat een specifiek soort van schoonheid die met de bevrijding van nut verbonden is. Het zoeken naar leegte is ook aanwezig in de  ‘ herdenk' reeks: in Campo Santo gaat het om geperforeerde grote witte vellen, enkel wie dichtbij gaat ziet iets. Het zijn beelden die proberen los te komen van wat voorbij is en die de leegte opzoeken. 'Gepakt door bomen'  in de omgeving het Gentse gerechtsgebouw maakt het precaire overleven zichtbaar .

 

 

 

 oktober 2019, Bernadette Vandecatsye